Sözün Ötesi: Sesin Rengi ve Müziği

Sözlü iletişimde konuşan kişilerin seslerinin tonu, ritmi, yükselip alçalması, monotonluğu, tınısı gibi özellikleri duyguları aksettiren ve çoğu kez sözlerin anlamına ışık tutan sözsüz iletişim öğeleridir.

Günlük yaşamda sıradan ilişkilerimizdeki konuşmalarda söylenenleri anlamak için daha çok sözlere dikkat ettiğimizi sanırız. Oysa iletişimde bulunan kişilerin birbirleri üzerinde yarattıkları izlenim ve söylenenlerle ilgili yorumlamada sesin özellikleri önemli rol oynar. Güvenilir, yeterince güçlü bir ses tonu ile ve yerli yerinde vurgularla konuşmanın ikna edici gücü de yadsınamaz. Kısaca, ses tonu yalan söylerken ya da korkumuzu saklarken bizi ele verebileceği gibi, söylediklerimizi doğrulayan bir tanıklık da yapabilir.

Konuşmada sesin rengini ve müziğini oluşturan özellikler bireyin kişiliğinin bir parçası sayılsa da, gözlemler kültürel boyutunun da yadsınamayacağını da doğrulamaktadır. Türklerin, Arapların genelde yüksek sesle, Fransızların hızlı, İtalyanların kavga eder gibi konuşmaları, İngilizce’nin ABD’de ve İngiltere’de farklı ses tonu ile kullanımı, sözün ötesinin de söz (Dil) gibi öğrenilen bir olgu olduğunu göstermektedir.